Uit de ontkenning stappen
Ik had laatst een discussie met een man, en je ziet het nog al wel eens verschijnen als vrouwen iets delen en bepaalde mannen daarbij op hun tenen getrapt zijn. Hoezo, wil jij een applaus omdat jij zo niet bent, omdat je anders bent? Dat is vreemde kronkel. In het ouderschap kom ik dit ook tegen: “Hey je bent zo een goede papa omdat je de pamper uitdoet van je kind, of omdat je naar de speeltuin gaat met je kind.” Als moeder hoor je daarentegen eerder wat je teveel of te weinig doet. Het laat zien dat het patriarchaat diep ingesleten in ons zit. Laat ons dan vooral samen als collectief geen applausjes meer geven voor wat normaal is. Ik bash geen mannen. Laat ons wel eerlijk zijn vrouwen hebben nog steeds een andere realiteit dan mannen. En ja hoor, ik hoor de reacties al komen: “ja maar er zijn ook wel vrouwen he, die misbruiken” of de alom reactie: “ja er zijn ook wel goede mannen he” en dat klopt beide opmerkingen zijn gebaseerd op ontkennen, onderdrukken of bevriezen. Ik heb het over iets eenvoudigers: bijvoorbeeld dat je als man gewoon wel kan rondlopen op straat en je veilig kan voelen, welk uur dan ook, wat je ook aan hebt. Als je als man dit leest en denkt: “ooh dat ben ik niet hoor ik ben de Goederik.” Dan draag je onbewust bij aan dit patroon. Laat ons samen stoppen met applausjes geven en ontvangen voor de “bare-minimum”.
Ontkennen dat dit een realiteit is staat gelijk aan onderdrukken. Het is niet omdat je ontkent dat het er niet is. Dit geldt niet alleen voor mannen zo voor alle mensen. Als we ontkennen dan onderdrukken we en valt het bewustzijn weg. Als we blijven met de mogelijkheid dat wij ook nog onveilig gedrag kunnen vertonen dan mag er bewustzijn komen. Dan kan je zien en voelen waar je energie naar toe wil en waar je nog bijdraagt aan grensoverschrijdend gedrag. Anders blijft het gewoon onzichtbaar en dragen we er onbewust aan bij.
Mijn begeleidingen zijn niet voor doetjes. We kijken samen naar waar je in de ontkenning bent, waar je onderdrukt, waar je bevriest, waar je verleiding inzet. Waar je gedrag ten opzichte van jezelf en andere destructief is. We kijken verder dan de oppervlakte zonder daarbij masochistisch te worden het is geen zelfpijniging het is een bewustzijnweg. Deze heeft nieuwsgierigheid zonder oordeel nodig heeft als het werkelijk zichtbaar wil worden. Dat is best een opgave om in je eigen donker nieuwsgierig en open te blijven staan. Oog in oog met de schaduw staan, met het onzichtbare dat is confronterend en transformerend. Je hoeft niet meer hard te werken om de goede te zijn, om die veilige te zijn. Je ziet lijden als een onderdeel van het leven en hebt tools in handen om lijden om te zetten in leven.
In liefde en zachtheid
Daisy
